|
|
- Ο
αναλφαβητισμος είναι : το γεγονος του να μην εχει
μαει καμοιος στο σχολειο ή να μην εχει μαθει να διαβαζει
ή να γραφει.
- Ο
αγπαμματοσυνη εναι κατι αλλο : οιαγραματοι εχούν
παει στο σχολειο αλλα δειχνουν να εφυν εχασει οτι εμαθαν
σαν σνεπεια ενος τραυματος (Στη ζωη τουσ).
Για να
διευκολυνθεί η πρόσβαση στη μόρφωση, στην εκπαίδευση, στην ψυχαγωγία
http://www.ambafrance-gr.org
· Η
πάλη ενάντια στην αγραμματοσύνη
: η αγραμματοσύνη, δηλαδή
η ανικανότητα να διαβάσει και να καταλάβει κάποιος ένα απλό κείμενο της
καθημερινής ζωής, αποτελεί μείζον μειονέκτημα, που καταδικάζει το άτομο τόσο
στην επαγγελματική του ζωή όσο και στις πιο απλές κοινωνικές του σχέσεις. Τεστ
ανάγνωσης, που έγιναν με αφορμή τα ημερήσια προσκλητήρια προετοιμασίας για την
άμυνα, δείχνουν ότι 5% των νέων κατά μέσο όρο αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλες
δυσκολίες για να διαβάσουν και να καταλάβουν ένα κείμενο. Γι αυτό ο νόμος
ορίζει ότι « η
πάλη ενάντια στην αγραμματοσύνη αποτελεί εθνική προτεραιότητα. Όλες οι δημόσιες
υπηρεσίες συμβάλλουν με συντονισμένο τρόπο στην πάλη ενάντια στην αγραμματοσύνη
στους αντίστοιχους τομείς δράσης τους ».
Αποφασίστηκε να δημιουργηθεί οργανισμός κοινής ωφελείας, που θα επιφορτιστεί με
την εφαρμογή, τον συντονισμό και την εκτίμηση της πολιτικής ενάντια στην
αγραμματοσύνη. Την επιλογή αυτού του καθεστώτος εξηγεί η ανάγκη να συνδυαστούν
εντός μίας δομής οργανισμοί δημοσίου και οργανισμοί ιδιωτικού δικαίου :
υπουργεία, οργανισμοί υπό την επίβλεψη του κράτους, περιφέρειες, επαγγελματικοί
κλάδοι
Του ΓΙΩΡΓΟΥ Κ. ΜΩΡΑΪΤH*
1.- Την τελευταία 20ετία έχει ακουστεί στην παιδαγωγική πρακτική ένας
καινούργιος όρος, ο λειτουργικός αναλφαβητισμός, ο οποίος δηλώνει προφανώς μια
κατάσταση διαφορετική απ αυτήν που ονομάζουμε αναλφαβητισμό γενικά.
Αντίστοιχος, στο μέτρο που χρησιμοποιείται, είναι ο γερμανικός όρος Funktionales
Analphabetentum, απ΄ τον οποίο, αν δεν κάνω λάθος. πέρασε στα ελληνικά. Ο
ιταλικός όρος είναι funzionale analfabetismo και ο γαλλικός και αγγλικός όρος
illiteration fonctionelle και functional Illiteracy αντίστοιχα. Το πρόβλημα του
λειτουργικού αναλφαβητισμού έχει συνδεθεί και με τα προγράμματα της δια βίου
κατάρτισης, η οποία αντιπροσωπεύει μια τεχνοκρατική απάντηση στα προβλήματα της
κοινωνικής ζωής της εποχής μας. Νοείται οίκοθεν ότι η χρησιμοποίηση των
διαφορετικών όρων σηματοδοτεί διαφορετικές καταστάσεις.
Τον πρώτο ας τον ονομάσουμε Γενικό ή απόλυτο αναλφαβητισμό, είτε είναι
πρωτογενής είτε όχι, που δηλώνει την παντελή, στο μέτρο που αυτό μπορεί να
συμβαίνει στην εποχή μας, άγνοια γνώσης και γραφής, για να τον αντιδιαστείλουμε
από τον άλλο, το λειτουργικό αναλφαβητισμό, που δε σημαίνει παντελή άγνοια των
γραμμάτων (γραφής και ανάγνωσης), αλλά έλλειψη, μεγάλη ή μικρή της ικανότητας να
χρησιμοποιεί το άτομο τις γνώσεις που του παρέχει η κοινωνική ζωή και να τις
μεταχειρίζεται, να αξιοποιεί δηλαδή τις γνώσεις που αποκτάει μέσω της γραπτής
και της προφορικής αποτύπωσης του λόγου και μέσω αυτού των πληροφοριών που
κατέχει. Μ αυτή την έννοια ο λειτουργικός αναλφαβητισμός είναι κάτι ποιοτικά
διάφορο από τον απόλυτο αναλφαβητισμό. Ο πρώτος είναι μια έλλειψη, μια αδυναμία
και παραπέμπει σε καταστάσεις αντιφατικές, για την εποχή μας, σε καταστάσεις
δηλαδή πριν από την εμφάνιση της γραφής και τη γενίκευση, της εκπαίδευσης.
Σήμερα, όμως, που όχι μόνο η συμβατική αλφαβητική γραφή έχει γίνει καθημερινό
και απαραίτητα εργαλείο επικοινωνίας και ζωής, αλλά και άλλες προχωρημένες
γραφές έχουν επινοηθεί, προέκταση σ αυτή τη συμβατική αλφαβητική γραφή, και η
εκπαίδευση, είτε σαν κοινωνική παροχή είτε σαν αίτημα, είναι θεσμοθετημένη
πραγματικότητα, επισημαίνεται μια καινούργια μορφή αναλφαβητισμού. Η ειδοποιός,
όμως, διαφορά που οριοθετεί ο όρος λειτουργικός αναλφαβητισμός, σηματοδοτεί και
μια εντελώς διάφορη κατάσταση, που πηγαίνει πέρα από την απλή άγνοια των
γραμματικών στοιχείων.
Ο γενικός ή απόλυτος αναλφαβητισμός, είτε πρωτογενής είτε δευτερογενής,
είναι ενδεικτικός της πολιτιστικής πολιτικής που ασκείται από το αντίστοιχο
κράτος, και του ενδιαφέροντος του κράτους αυτού για την παροχή εκπαίδευσης. Από
μια άλλη πλευρά εκφράζει το επίπεδο του πολιτισμού κάποιας χώρας ή κάποιας
περιοχής. Ο λειτουργικός όμως αναλφαβητισμός, ο οποίος είναι απόρροια και της
κακής λειτουργίας του εκπαιδευτικού συστήματος, αποτελεί την έκφραση μιας όχι
φυσιολογικής γλωσσικής (και στο βάθος ψυχολογικής και κοινωνικής προέλευσης)
κατάστασης. Γιατί ο λειτουργικός αναλφαβητισμός δεν είναι μια απλή έλλειψη που
σε κάποια στιγμή μπορεί να αναπληρώνεται σε κάποιο βαθμό, αλλά μια έλλειψη
λειτουργικότητας σε κάποια στοιχεία της προσωπικότητας του ανθρώπου. Είναι
δηλαδή μια συνθήκη κατά την οποία το άτομο δεν έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί
άνετα με το περιβάλλον του, χρησιμοποιώντας τη δυναμική της προσωπικότητάς του.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, όταν ο άνθρωπος εκφράζεται με οποιοδήποτε
τρόπο, αποκαλύπτεται ο ίδιος ο ψυχισμός του, που δεν αποτελεί βέβαια καμιά
μεταφυσική οντότητα, αλλά είναι η συνισταμένη μιας σειράς επιδράσεων που
διαμορφώνεται και εκφράζεται μέσα σε μια δοσμένη κοινωνική πραγματικότητα και
κάτω από ορισμένες συνθήκες. Συνεπώς ο λειτουργικός αναλφαβητισμός είναι μια
πολύ σύνθετη πραγματικότητα, που καλύπτει το σύνολο της ανθρώπινης
δραστηριότητας. Και της συναισθηματικής και της διανοητικής και της πρακτικής
δραστηριότητας. Και οπωσδήποτε αποκαλύπτει όχι μια λεπτομέρεια, αλλά το σύνολο
της ανθρώπινης σύνθεσης.
Πανεπιστήμιο Κρήτης
Τα δύο παραπάνω στοιχεία επηρεάζουν και τις ανάγκες και τις απαιτήσεις
μαθητών, διδασκάλων και κοινωνικού συνόλου. Απαιτείται ένας συνεχής
επαναπροσδιορισμός του περιεχομένου και των στόχων των μαθημάτων που
συμβάλλουν στην πολιτική διαπαιδαγωγήση. Θα πρέπει, ωστόσο, να διερευνηθεί για
ποια ιδιότητα του πολίτη το σχολείο πρέπει να προετοιμάζει τους πολίτες του
και κυρίως τι γίνεται με την παραδοσιακή αποστολή του που είναι η
κοινωνικοποίηση, δεδομένου μάλιστα ότι η επαγγελματική κατάρτιση δεν αποτελεί
πλέον ένα διαβατήριο κοινωνικής ενσωμάτωσης. Μήπως ο στόχος της κοινωνικής και
πολιτικής αγωγής θα πρέπει να είναι η καλλιέργεια της (ατομικής) αυτονομίας,
της (κοινωνικής) συνεργασίας και της (δημόσια) συμμετοχής;
Ο παιδαγωγικός στόχος μιας αγωγής στην ιδιότητα του πολίτη έχει
διαφοροποιηθεί: δεν μιλάμε πλέον για ένταξη στη συλλογικότητα ούτε για
απορρόφηση από το σύνολο, αλλά για υπεύθυνη και ισότιμη συμμετοχή. Το γεγονός
μάλιστα ότι αναφερόμαστε σήμερα σε μια ιδιότητα του πολίτη και όχι στον
πατριωτισμό και την αγάπη της πατρίδας προδίδει μια ιστορική εξέλιξη των
νοοτροπιών όσον αφορά την ίδια τη δημοκρατία, αλλά και το ρόλο του Κράτους και
τη θέση του ατόμου μέσα στην κοινωνία. Χωρίς την ικανότητα
οικουμενικοποίησης και υιοθέτησης ενός διευρυμένου, αναλυτικού τρόπου
σκέπτεσθαι, η δημοκρατία, η οποία στηρίζεται σε οικουμενικές αρχές όπως η
ελευθερία και η ισότητα, δεν μπορεί να λειτουργήσει. Μια δημοπαιδεία μια
αγωγή στις δημοκρατικές αρχές και αξίες- δεν μπορεί, επίσης, να αγνοεί την
ορθολογικοποίηση του κόσμου, την διεθνοποίηση των ανταλλαγών και τον πολύπλοκο
χαρακτήρα των κοινωνικών μηχανισμών. Μια αγωγή στην ιδιότητα του πολίτη δε θα
πρέπει να περιορίζεται στην ενημέρωση του ατόμου σχετικά με την ψήφο του και
τους θεσμικούς μηχανισμούς, των οποίων η ύπαρξη διασφαλίζει τη δημοκρατική
εξουσία, αλλά θα πρέπει να βοηθά το άτομο να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις μιας
κοινωνίας, η οποία χαρακτηρίζεται έντονα από το ατομικιστικό στοιχείο και μιας
ηθικής που δεν επιβάλλεται από έξω, αλλά η οποία, αντίθετα προϋποθέτει την
ελεύθερη υποταγή στους συλλογικούς κανόνες. Σε συνδυασμό με μια αγωγή στην
ηθική κρίση, η αγωγή στην ιδιότητα του πολίτη θα πρέπει, εκτός από το να
ενημερώνει το νέο για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του, να τον θέτει σε
κατάσταση μάθησης. Θα πρέπει να καλλιεργεί την κρίση του και να του δίνει τα
κατάλληλα διανοητικά εργαλεία για να σκέφτεται σύμφωνα με τις αρχές της
δημοκρατίας και τις αξίες που καθορίζουν τις επιλογές και προετοιμάζουν το
άτομο να πάρει θέση απέναντι στις αποφάσεις που τον ενδιαφέρουν. Μια αγωγή στη
δημοκρατία θα πρέπει να συμβάλλει στην υιοθέτηση τουλάχιστον δύο διανοητικών
ικανοτήτων: της πρόσβασης σε μια επίσημη σκέψη και στις αρχές που διέπουν την
κοινή δημοκρατική ζωή, της ικανότητας να κρίνει και να ασκεί κριτική στις
κοινές αυτές αρχές και στις εφαρμογές τους.
Το
περιεχόμενο της πολιτικής διαπαιδαγώγησης διαφοροποιείται κατά συνέπεια σήμερα
καθώς πρέπει να στηρίζεται πάνω σε ένα ευρύτερο ορισμό της ιδιότητας του
πολίτη βασισμένο στις αρχές και τις αξίες της δημοκρατίας. Η κοινωνική
συνεργασία αποτελεί τον δεύτερο μεγάλο άξονα μιας αγωγής στην ιδιότητα του
πολίτη, καθώς
Η
εκπαιδευτική αξιοποίηση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Πώς, πότε, γιατί;
Α.Δημητρακοπούλου
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Πρέπει να εισαγάγουμε το σχολείο στον κόσμο του
διαδικτύου; Είναι αργά πλέον να θέσουμε το ερώτημα, δεδομένων των σχετικών
πρωτοβουλιών που πολλαπλασιάζονται σε τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.
Ενδιαφέρει ίσως περισσότερο να μελετήσουμε και να απαντήσουμε στα θέματα που
προκύπτουν, όπως αυτά του κόστους, του εξοπλισμού, της συντήρησης και κυρίως
εκείνα που αφορούν στην κατάλληλη εκπαιδευτική του αξιοποίηση. Πέρα από τους
διθυράμβους ή τις αντιστάσεις και τους φόβους που ενυπάρχουν σχεδόν σε κάθε
καινοτομία, είναι σημαντικό να αναζητήσουμε τρόπους θετικής αξιοποίησης των
πολλαπλών δυνατοτήτων που ανοίγονται με το διαδίκτυο.
Η χρήση του διαδικτύου στα σχολεία αυξάνεται
διαρκώς. Ορισμένοι/ες εκπαιδευτικοί βρίσκουν ήδη σε αυτό ένα μέσον που
ανανεώνει τον παιδαγωγικό προβληματισμό και εξοπλίζει καλύτερα τους/τις
μαθητές/τριες στα εργαλεία που προσφέρονται στην αρχή του νέου αιώνα...
...
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η διεθνής ανταλλαγή μηνυμάτων και υλικού δημιουργεί επικοινωνιακές καταστάσεις
πραγματικές, αυθεντικές, που έχουν νόημα και κατά συνέπεια είναι ευνοϊκές
για τη μάθηση.
Με αφορμή την συζήτηση για την παιδεία αναρωτιέμαι μήπως πρέπει ν'
αλλάξει ριζικά η οπτική μας γύρω απ? αυτά τα θέματα.
Η αύξηση παράδειγμα των ωρών διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών - με την
οποία συμφωνώ - δεν πρέπει να καλλιεργεί την προγονολατρεία σαν είδος
κόμπλεξ. Σαν αντιστάθμισμα σε «σούπερ» προγόνους ας δούμε σοβαρά τις
απαιτήσεις του μέλλοντος.
Και εδώ οι χρόνοι προσαρμογής είναι ιδιαίτερα πιεστικοί. Ρεαλιστικά θα
πρέπει να λέμε πλέον έπρεπε. Έπρεπε ήδη όλες οι ειδικότητες των
διδασκόντων να έχουν βασική κατάρτιση σε χρήση Η/Υ ώστε να
χρησιμοποιείται ο υπολογιστής ως εργαλείο διδασκαλίας σε όλα τα
μαθήματα.
Έτσι η παιδεία δεν θα είναι απομνημόνευση αλλά με όλα τα δεδομένα
συνεχώς παρόντα, θα αρκεί η πληκτρολόγηση μιας λέξης κλειδί για να
μάθουμε από τη σταθερά της βαρύτητας μέχρι και λεπτομέρειες σημαντικών
γεγονότων, με ήχο και εικόνα (Μηχανές Αναζήτησης).
...
http://www.netschoolbook.gr/glossa.html
Ο επεξεργαστής κειμένου
μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιστάσεις και για διαφορετικά διδακτικά
αντικείμενα. Το νέο Πρόγραμμα Σπουδών αναφέρεται συστηματικά στη χρήση του
επεξεργαστή κατά την παραγωγή συνεχούς γραπτού λόγου
αλλά και κατά την κατανόησή του.
Αποτελεί ανοικτού τύπου λογισμικό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλές
περιστάσεις και για διαφορετικά διδακτικά αντικείμενα. Ανήκει στα ηλεκτρονικά
εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν αρκετά συχνά στην τάξη, ιδιαίτερα κατά
την παραγωγή συνεχούς γραπτού λόγου. Χάρη στις ευκολίες που μας παρέχει έχουμε
τη δυνατότητα να τροποποιήσουμε τα κείμενά μας, όσες φορές αντέχουμε. Να
τα εμπλουτίσουμε με εικόνες και χρώματα. Η συζήτηση και η ανταλλαγή
απόψεων μέσα σε μία μικρή ομάδα
συνεισφέρει στη συλλογή πληροφοριών και παράλληλα ωθεί τα παιδιά να μάθουν
να σκέφτονται και να καταγράφουν πρόχειρα τις ιδέες τους, πριν ξεκινήσουν να
γράφουν. Άλλωστε, η συμπαραγωγή γραπτού λόγου εξοικειώνει τους μαθητές με
νέους τρόπους γραφής ευρύτατα διαδεδομένους στις σύγχρονες επαγγελματικές και
ερευνητικές κοινότητες.
Οι συγγραφείς στα
δημοσιεύματά
τους επισημαίνουν τις
δυνατότητες που προσφέρει η συγγραφή και η διόρθωση κειμένου με τον
επεξεργαστή, εξετάζουν την ιδιαιτερότητα της συμπαραγωγής γραπτού λόγου σε
ομάδες και προσημειώνουν πιθανές δυσκολίες και επιφυλάξεις.
ΓΑΛΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΥΜΠΡΑΞΕΙΣ
http://www.ifa.gr/grec
Το Γαλλικό Ινστιτούτο
οργανώνει τακτικά παιδαγωγικές συναντήσεις για τους διδάσκοντες της γαλλικής
γλώσσας. Στα σεμινάρια αυτά μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι καθηγητές της
γαλλικής γλώσσας, είτε προέρχονται από τον χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης είτε
από τα ιδιωτικά σχολεία, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα.
Παρουσιάζονται από κοινού από Έλληνες και Γάλλους εισηγητές.
ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ
Ενθάρρυνση των κοινών
ερευνητικών σχεδίων μετάξυ
ινστιτούτων και εργαστηρίων των δύο χωρών
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
Προώθηση της συνεργασίας
μεταξύ ανωτέρων και ανωτάτων γαλλικών και ελληνικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων
Εχουμε
κάνει μια προσπάθεια να γράψουμε στα ελληνικά...
| |
| Στείλτε μας κείμενα σχετικά (στα ελληνικά
με αγγλικά μετάφραση) ! |
|
----------------------------------------------
(Στείλετε
τις διορθώσεις σας στις σελίδες μας μ'ένα
e-mail.
Σας ευχαριστούμε !)
>
Lituraterre
|
|
